| |
|
"Goede
start J.S. Bach-integrale voor orgel
zorgt voor klantenbinding"
Kristiaan Seynhave had de schijnbaar ongedwongen expressie meesterlijk
in de hand. De Triosonate nr. 4 kreeg een fijne interpretatie.
Seynhave is iemand met een rijk gevoel voor melodie en expressie,
een begenadigd organist. Een ander staaltje van zijn talent gaf
hij weg in de beroemde Dorische toccata en fuga in d. Het klinkt
allemaal precies.." |
|
| |
|
"Virtuositeit
en Romantiek"
Schitterend was de opbouw van het "Pièce Héroïque",
met zijn speelse momenten tussen twee grootse delen in.
Ook de soms introverte "Pastorale" klonk fijn en goed
gepolijst. Markant opgebouwd, sober maar volledig verantwoord
in zijn registratie, en met een techniek die getuigt van groot
vakmanschap werd het "Grande Pièce Symphonique"
tot klinken gebracht.
Er was virtuositeit in de heftige "Litanies" van Alain,
het markante en sonore "Toccata" van Vierne en de uitbundige
"Finale" uit de achtste symfonie van Widor.
En alsof Seynhave geen greintje moeite leek te hebben zo lang,
zo geconcentreerd en zo boeiend te musiceren, bouwde hij ook nog
een boeiende symfonische improvisatie op, met een eenvoudig thema
dat via een onstuimige, soms verrassende maar steeds boeiende
opbouw, terugkeerde naar de stilte. |
|
| |
Orgel
und Kirche
|
"Nieuwe
CD-opname"
Kristiaan Seynhave speelt met enorm veel brio. Alles is duidelijk
hoorbaar en het orgel volgt gewillig en elegant de intenties van
de uitvoerder. Seynhave presenteert ook de langzame delen op een
gevoelige en delicate manier.
|
|
| |
Jean
Ferrard - Magazine d'Orgue
|
|
"Vijfde
en zesde symfonie van Widor door Kristiaan Seynhave, Le magasine
d'orgue bekroont opname"
Een uitzonderlijke kwaliteit onder de vele opnames die ik beluister:
men hoort levendige muziek met elans en emoties
|
|
| |
Le
Courrier de Gand
|
"Een
twaalftal Gentse componisten op het concertpodium"
De "Ricercare" (voor orkest, mezzo-sopraan, 2 orgels
en dubbelkoor) gecomponeerd door Kristiaan Seynhave was de revelatie
van de avond. De jonge musicus bewijst een grote kennis van de
eigentijdse muziektaal (zowat tussen Strawinsky en Penderecki)
en een schriftuur die getuigt van grote originaliteit. Het resultaat
van dit groots werk is prachtig! |
|
| |
|
"Integraal
Orgelwerk van Bach
door Kristiaan Seynhave"
Hij moet nog 25 jaar oud worden, maar Kristiaan Seynhave doet
reeds waar de meeste organisten slechts durven van dromen… |
|
| |
|
|
"Symfonische
grandeur en fijne
klankpoësie". Kristiaan Seynhave
uit Brussel speelde het eerste concert
in de "Karlsruher Orgelsommer"
Pure extase weerklonk in de glinsterende
"Hymne au Soleil" van Vierne.
In de vijfde symfonie van Widor bracht hij zijn publiek tot
het mooie inzicht dat alle delen van dit werk minstens even
waardevol zijn als de populaire "toccata".
Seynhave schonk met de "Trois préludes et fugues
van Dupré de luisteraar een kosmos van wisselende fijne
klankkleuren en weloverwogen virtuositeit.
|
|
| |
|
|
"Seynhave
interpreteert Franck met kennis
van zaken"
Kristiaan Seynhave beheerst perfect de
Franse romantische taal. Hij speelde geëngageerd en temperamentvol
maar altijd beredeneerd en beheerst, waardoor de lange adem
en de opbouw van veel van die werken overtuigend tot zijn recht
kwamen. Zijn interpretatie en voordracht waren evenwichtig.
Op basis van steeds wisselende modulaties en registraties riep
Seynhave heel verscheiden stemmingen en kleuren op. Een knap
recital.
|
|
| |
